Takie niespodzianki to ja uwielbiam. Wydawać okrzyki zachwytu, z częstotliwością co 15 sekund, słuchając materiału od wschodzących gwiazdek lubię jeszcze bardziej. Od czasów pojawienia się w mych głośnikach Elli Ingram, podobną reakcję wywołała po drodze przykładowo Banks, a teraz ONA! Gdzieś tam kiedyś obiła się o uszy przy okazji jednego z Dźwięko-Maniakowych postów (traktującym o wyspiarskich nowinkach), w którym to w zachęcający sposób przedstawił postać Moko – polecam lekturę przed posłuchaniem. Teraz kolej na poparcie wypowiadanych do tej pory słów fascynacji kolejnymi dźwiękami. Cztery utwory zawarte na EPce Black są kwintesencją twórczości tej londyńskiej, młodziutkiej artystki. Jako zadeklarowany wokalny zboczeniec powiem tylko: co za barwa, co za feeling, co za moc, co za głębia. Satysfakcja tak gwarantowana, że mogę nawet zadeklarować zwrot zmarnowanego transferu tym, którzy pokręcą nosem.



Komentarze