Weekendowy lot powoli ma się ku końcowi. Czasza spadochronu odbezpieczona. Dryfujemy już spokojnie w stronę zbliżającego się, stabilnego gruntu. Zanim jednak stopy dotknął na dobre podłoża, delektujmy się ostatnimi chwilami zachodzącego na horyzoncie słońca, któremu po tym weekendzie należy się wysoka piona, przed wszystkim za to, że po prostu BYŁO. Romantyczna część mnie pozwala wierzyć, że wyżej wspomniana gwiazda wokół której wszystko się kręci, to nie tylko wielka kula rozżarzonej plazmy, ale też bardzo muzykalne ciało niebieskie, któremu można puścić poniższą piosenkę z nadzieją, że uśmiechnie się jak te wszystkie słońca w bajkach na dobranoc:)



Komentarze