dj kayslay

Nowy teledysk: DJ Kayslay & Outlawz & Lil Cease „Bury The Hatchet”

Po wczorajszym obejrzeniu filmu dokumentalnego Nicka Broomfielda zatytułowanego „Biggie & Tupac” jestem mocno podminowana. Temat dotyczący ich zabójstwa i tego w jaki sposób zajęli się tym policjanci jest jednym, wielkim szwindlem. Może dlatego ruszył mnie w jakiś sposób nowy teledysk DJ Kayslaya, Outlawzu i Lil Ceasego. Fani rapu na pewno wiedzą, że dwa ostatnie nazwiska były mocno powiązane odpowiednio z naziwskami: Shakur i Wallace. W zasadzie oba były ich ‚prawymi rękami’. Lil Cease siedział nawet z Biggim w samochodzie podczas strzelaniny. Tak więc, wschód i zachód (choć dla mnie osobiście nie powinno być takiego podziału!!!) połączyły siły. Teledysk (oprócz pierwszych 20 sekund) mocno daje znać, że wybrzeża już dawno powinny połączyć się w jedno i zakończyć ten bezsensowny spór. Bo rzeczywiście, pojawia się pytanie, jak ludzie mogli do tego doprowadzili? Dobra, dobra. Koniec wywodu. Oglądajcie i ładujcie się pozytywnym przekazem:

Krok w tył: Lauryn Hill „Little Boys”

To trochę niesprawiedliwe, a przynajmniej ja czuję się oszukany, że takie Pussycat Dolls wydają właśnie pięćdziesiąty klip do kolejnej nijakiej piosenki, a tak wspaniałe utwory jak „Little Boys” nigdy nie zostaną zauważone, bo pojawiają się w roli jednego z tysięcy milionów anonimowych kawałków na jakimś podrzędnym mixtapie. Utwór upubliczniony, na którymś z wielu mixtapów DJa Kayslaya „Streetsweepers Present Allstar Weekend Hip-Hop & R&B Mixtape”, który zresztą zarówno, DJem jak i artystą jest żadnym. Zresztą posłuchajcie jego komentarzy podczas utworu – „This one’s dedicated to the ladies!” – WTF?! Piękny jest natomiast utwór. Wspaniale zaśpiewany, oszczędnie, ale magicznie zaaranżowany i z uderzającym, prawdziwym i smutnym tekstem. To się nazywa the real thing. Takie utwory powinny okupywać pierwsze miejsca list przebojów, bo na to zasługują!

Niestety jedyną wersją tego kawałka, jaka kiedykolwiek się ukazała jest właśnie ta, z wtrącającym się co chwilę Kayslayem. Ciężko też powiedzieć z którego roku pochodzi ten kawałek. Na pewno jest z okresu post-miseducation, bo wskazuje na to tekst i układ utworu bez wyraźnego refrenu i z jedną rozbudowaną zwrotką.

What becomes of little boys who make a little too much noise
When their dreams have blown away beyond the cloud
Would you rather see them silent
Would you rather see them violent
‚cos they never had a reason to be proud