jason moran

Jazzująco: Jason Moran w hołdzie Fatsowi Wallerowi

Jason Moran to jeden z najważniejszych współczesnych pianistów jazzowych, a Fats Waller to legenda tego instrumentu, człowiek odpowiedzialny za jeden z największych amerykańskich przedwojennych przebojów, „Ain’ Misbahavin'” z 1929 roku, które z pewnością słyszeliście niejeden raz. Poniżej możecie odświeżyć pamięć, oglądając fragment filmu Stormy Weather z 1943 roku.

Ale do rzeczy — wspomniany Jason Moran na 16 września zapowiedział swój nowy krążek, będący muzycznym hołdem dla Wallera, a zatytułowany All Rise: A Joyful Elegy for Fats Waller. Waller był bowiem nie tylko pianistą i kompozytorem, ale na scenie przyjmował rolę niemalże kabaretową, w związku z czym jakakolwiek inna niż radosna elegia nie wchodziła w grę! Ponadto na krążku pojawi się gościnnie piosenkarka soulowa Meshell Ndegeocello, która wraz z szefem Blue Note, Donem Wasem, jest odpowiedzialna za produkcję wydawnictwa. Sama płyta jest zresztą konsekwencją tanecznych imprez, które w 2011 roku Moran i Ndegeocello zorganizowali w nowojorskim Harlemie w celu uczczenia pamięci Wallera. Podczas nich Moran zresztą wcielał się w rolę samego Fatsa, przywdziewając specjalnie wykonaną w tym celu maskę z papier-mâché, co widać na fotografii powyżej. Poniżej zaś tracklista. Będzie ciekawie!

Spis utworów:
1. „Put Your Hands on It”
2. „Ain’t Misbehavin’”
3. „Yacht Club Swing”
4. „Lulu’s Back in Town”
5. „Two Sleepy People”
6. „The Joint Is Jumpin’”
7. „Honeysuckle Rose”
8. „Ain’t Nobody’s Business”
9. „Fats Elegy”
10. „Handful of Keys”
11. „Jitterbug Waltz”
12. „Sheik of Araby”/”I Found a New Baby”

Jazzująco: Charles Lloyd & Jason Moran Hagar’s Song

W lutym tego roku ECM wydało czwarty wspólny album weterana jazzu Charlesa Lloyda i jednego z najzdolniejszych młodych (no powiedzmy) pianistów tej sceny Jasona Morana. Różnica między nowym wydawnictwem a poprzednimi jest o tyle istotna, że to pierwszy krążek sygnowany nazwiskami obu muzyków (wcześniej Moran występował jako sideman). Na Hagar’s Song znajdziemy zarówno interpretacje klasycznych melodii (m.in. „Mood Indigo” Duke’a Ellingtona, „Bess, You Is My Woman Now” George’a Gershwina, „I Shall Be Released” Boba Dylana czy nawet „God Only Knows” Beach Boysów), jak i własne kompozycje muzyków. Wszystko utrzymane w intymnym, kameralnym tonie właściwym obu muzykom. Trzon albumu stanowi autorska pięcioczęściowa tytułowa suita. To obowiązkowa pozycja w grafiku tegorocznych wydawnictw muzycznych dla wszystkich miłośników jazzu i odpowiednia ścieżka dźwiękowa w oczekiwaniu na wciąż nienadchodzącą w tym roku wiosnę.