
Czego nasza redakcja słuchała w poprzednim tygodniu? Co każe sprawdzić i ocenić? To wszystko po skoku!
Lejdi K

Mela Koteluk, Spadochron, Emi Music Poland, 2012
Wyczaiłam ją kiedyś, dawno temu na majspejsie. Zaintrygowała. Później słuch zaginął. Wielkie zdziwienie moje było, kiedy w pracy usłyszałam pierwsze dźwięki jej debiutanckiego krążka ‚Spadochron’. Album może nie do końca pasuje do profilu naszego portalu, ale założenie Press Playa jest takie, że opisujemy co usłyszeliśmy w danym tygodniu i co warto Wam, czytelnikom polecić. Z doświadczenia wiem, że lubicie porównania więc możecie się spodziewać nieślubnego dziecka Nosowskiej, Gaby Kulki z ostatnią Brodką. Najważniejsze jest jednak to, że po którymśtam odsłuchaniu płyty nie macie przed oczami inspiracji, Waszym uszom wyraźnie kształtuje się postać Meli. Dziewczyna na debiucie wypracowała swój styl, który pokazuje nie tylko w dźwiękach, ale też w słowach (doskonałe, niebanalne teksty) i obrazie (oryginalna oprawa). Mnie zaczarowała.
Eye Ma

White House – Kodex IV, RRX, 2012
Czwarta odsłona producenckiej płyty White House to najgorętsza premiera w maju na polskim rynku. Po raz kolejny duet zaprosił do współpracy same gwiazdy sceny hip hopowej. Mamy tutaj weteranów takich jak Trzeci Wymiar i całkiem nowe twarze, np. Sitka. Spośród tak różnorodnych utworów bardzo ciężko wybrać jednego faworyta. Na razie to właśnie kawałek Małpy najbardziej mi się podoba, choć Hi-Fi Banda, Ten Typ Mes oraz DonGuralesko dali z siebie również wszystko to co najlepsze. Jeśli ktoś z Was zapomniał za co kochamy polski rap, musi jak najszybciej zapoznać się z zawartością tego albumu.
Chojny

Mickey Factz – Mickey MauSe, 2012
Coś dla miłośników rapowych concept albumów. Mickey Factz, młody nowojorski MC z tytułem Freshmana XXL, stworzył na potrzeby mixtape’u postać Mickeya MauSe’a – prężnie działającego w latach osiemdziesiątych grafficiarza i fotografa. Materiał ten jest opowieścią o życiu artysty w „erze Hulka Hogana i cracku” i o hartujących jego duszę wydarzeniach. Wplecione między utwory fragmenty wywiadów z Andym Warholem, czy Jeanem-Michelem Basquiatem dodatkowo potęgują klimat i prowokują do refleksji nad znaczeniem sztuki dla twórców, jak i dla zwyczajnych odbiorców. Produkcja płyty opiera się na samplach z innych znanych muzycznych myszy, takich jak Danger Mouse oraz deadmau5. Sample te zostały dość mało kreatywnie wykorzystane i trochę to niestety razi. Nie zmienia jednak faktu, że tak przemyślane projekty są w hip hopie towarem deficytowym, nie sposób takiej kreacji nie docenić.
K.Zięba

Peter Hadar – Take Off Victoria EP, 2012
Dwudziestominutowa dawka świeżego i dopracowanego nowosoulu. Take off Victoria charakteryzuje zadziorna elegancja, która rodzi wyczuwalne na kilometr napięcie seksualne. Jeśli macie ochotę podkręcić tempo w Waszych sypialniach – odstawcie na bok White’a i Wondera. Dajcie staruszkom odpocząć. Na ich miejsce odpalcie „Your Body” i „Full Time Lover” Petera Hadara, a gwarantuję, że nie powieje nudą.
Dźwięku Maniak

Je$u$ – XII APOSTLES, 2012
Kontrowersyjna ksywka wzbogacona nie mniej kontrowersyjnym tytułem i okładką, kryje za sobą bardzo przyzwoity pokaz samplingu, po którym – mając na uwadze wspomnianą wcześniej otoczkę – nie należy się spodziewać niczego szokującego. Je$u$ na swoim beatapie nie dopuszcza się żadnej herezji, brzmienie nie wywołuje skrajnych emocji a same produkcje można określić jako kompozycje bardzo lekkie i ciepłe. Bardzo lubię zasłuchiwać się w takich wydawnictwach, bo wciąż stanowią dobitny przykład, że instrumentalny – brzmiący bardzo klasycznie – hip hop ma się nad wyraz dobrze. Zdecydowanie polecam, a skoro polecam to musi być za friko (pobierz).


Komentarze