70017817-a67f-4f2e-b608-d8d3ab3fc475

Selekcja gości 2014

Data: 28 grudnia 2014 Autor: Komentarzy:

goscie
Prezentujemy ostatnią część naszego podsumowania roku. Znacie nas, wiecie, że lubimy się dzielić swoimi opiniami, ale lubimy także pytać o zdanie zaprzyjaźnionych artystów, bo kto jak nie oni wiedzą najlepiej, ile pracy trzeba włożyć w to, by nagrać album roku? I tym właśnie sposobem podpytaliśmy ludzi z branży (dziennikarze, piosenkarki, producenci, raperzy i muzyczne duety) o ich najukochańsze krążki 2014 roku. W wielu przypadkach „jeden strzał” nie miał racji bytu, także lektura jest nieco dłuższa. Polecamy, zapraszamy, kończymy zdaniem: do usłyszenia za rok! Dzięki!


Andrzej Cała

— dziennikarz, który o hip hopie wie wszystko; współautor leksykonów muzyki hip-hop — „Beaty, Rymy, Życie” oraz soul i r’n’b — „Dusza, Rytm, Ciało”; aktywista muzyczno-kulturalny w najszerszym znaczeniu tych słów

Taylor McFerrin Early Riser

Wszyscy zapewne wzięli do podsumowania D’Angelo, co dziwnym nie jest. Też bym tak zrobił, gdyby nie to, że na maksa pokochałem tego człowieka podczas jego wizyty w WWA. A może głównie dlatego… No bo na zdrowy chłopski rozum. Podsumowanie soulowego albumu roku i nagle album w głównej mierze instrumentalny?! Ale jak to?! Czemu?! No temu. Po prostu. Taylor ma ten dar, że muzykę tworzy kompozycją. Nie potrzebuje wokali. Nie musi mieć pomocników, sam bierze jeńców. Tworzy przyszłość będąc oboma stopami w klasyce soulu, elektroniki, funku. On robi coś ponad produkcję. Jest wizjonerem. Early Riser to jest ALBUM. To jest złożona historia. To jest coś do przeżycia. To jest lot.
 


Zespół Dziewczyny

— duet, jakich mało na polskiej scenie; zdobywczyni wielu nagród; szerszej publiczności przedstawiły się w programie X-Factor; nagrały ciepło przyjętą przez krytyków debiutancką płytę Dziewczyny z sąsiedztwa i już pracują nad kolejnym krążkiem

Organek Głupi

Solidne męskie granie, takie jak lubię. Świetne teksty i energia bardzo mi bliska. — Ania Szafraniec

Natalia Przybysz Prąd

Od dawna nie miałam przyjemności posłuchać płyty ,,od deski do deski”. Każdy utwór ,,dotyka” mnie, działa na wyobraźnie, łączy zgrabny tekst z nieoczywistą melodią jednak taką, która zostaje w głowie, jedno drugiemu nie przeszkadza nie wypiera. Zwraca uwagę na potrzeby kobiet na walkę o samą siebie, ma w sobie dużo ciepła i miłości. Muzycznie wygodne i szlachetnie ubrane w dźwięki. — Ola Nowak


Had Hades

— członek składu HIFI Banda; na swoim koncie ma także solowe płyty — ostatnią Czasoprzestrzeń wydał wspólnie z Emade i DJ Kebsem

Freddie Gibbs & Madlib Piñata

Zaskakujące kolabo, ale mega udane. Moim zdaniem płyta roku.

Schoolboy Q Oxymoron

Żeby zrobić coś nowego trzeba pamiętać o korzeniach, a poza tym ufam temu typowi. Sprawia wrażenie bardzo autentycznego rapera.

Step Brothers Lord Steppington

Niesamowity klimat. W starym stylu, ale bez strachu przed nowym.

Black Milk If There’s a Hell Below

Mleko prężnie się rozwija. Zwłaszcza produkcyjnie stawia coraz większe kroki. Szacunek.

Dilated Peoples Directors of Photography

Bardzo dobra płyta. To, czego oczekiwałem po Dilated — 100% Dilated.

Flying Lotus You Are Dead

Polecam do poduchy ;)


Łukasz Kowalka

— zaprzyjaźniony dziennikarz muzyczny; obecnie zajmuje się projektem proporcja.com oraz Dusznym Graniem

FKA twigs LP1

LP1 traktuję jako muzyczne wydarzenie roku, na które składa się nie tylko dziesięć utworów, ale też okładka, klipy, wszystkie zjawiskowe sesje zdjęciowe, podnoszenie mikrofonu czy w końcu koncert w warszawskim Basenie. Jestem fanem kreacji FKA Twigs od początku do końca. Nawet przestałem określać jej muzykę jako eksperymentalne rnb, kiedy uznała to za głupotę! Scena brytyjska dostarcza ostatnio najwięcej dobrych rzeczy, a to jest esencja.
 
 
 
 
 


Kasia Lins

— gra na fortepianie od siódmego roku życia; w dzieciństwie słuchała Steviego Wondera, Whitney Houston i Prince’a; jej album Take My Tears możecie znaleźć w dobrych sklepach muzycznych… na całym świecie

Coldplay Ghost Stories

Płyta, w której zakochałam się od pierwszego przesłuchania i została przeze mnie „wymęczona” już x-krotnie. Bardzo oszczędna, nastrojowa, raczej uciekająca od stadionowych przebojów, skręcająca w stronę subtelnej elektroniki, wypełniona pięknymi melodiami i harmoniami. Ghost Stories to bezbłędna produkcja, zaskakujące aranże i hipnotyzujący wokal Chrisa Martina. Opowieść, której słucha się jednym tchem, jednak budząca bardzo skrajne emocje wśród fanów i krytyki. Chris Martin funduje nam melancholijny album, który jest bardziej wynikiem jego życiowych dylematów niż chęci eksperymentowania, jednak wiem, że często będę do niego wracać, gdyż brak mu oczywistych przebojów, które szybko potrafią nas zmęczyć.


Lena Romul

— kobieta-orkiestra; uczestniczka programu Mam Talent; jej nieodłącznym dodatkiem jest saksofon; nie ma takiego gatunku muzyki, którego by nie grała w swoim życiu; wydała ostatnio piękną płytę Pegaz

Banks Goddess

Ranking płyt roku 2014 jest z mojej strony okropnie subiektywny. Ten rok był dla mnie rokiem kreatywności — wiele nowych perspektyw się ukazało, wiele nowych doświadczeń scenicznych i studyjnych, a także miałam dużo czasu by albumów słuchać. Nie analizowałam ich gatunkowo przy moim wyborze — miejsca zależne są od tego jak długo któryś z albumów gościł na moim odtwarzaczu mp3, w samochodowym radio czy też z wieży domowej w formie CD. Zauważam również nowy nurt w muzyce około popularnej — soul zaczyna wkraczać zdecydowanym krokiem w elektronikę. Znakomite połączenie. Oby 2015 przyniósł coraz więcej ciekawych i melodyjnych eksperymentów dźwiękowych!

1. Banks Goddess
2. Royksopp & Robyn Do It Again (EP)
3. Kasia Stankiewicz Lucy and the Loop
4. Marcin Wasilewski Trio/Joakim Milder Spark of Life
5. Sinead O’Connor I’m Not Bossy, I’m the Boss
6. Seinabo Sey For Madeleine (EP)
7. Jessie Ware Tough Love
8. Gorgon City Sirens
9. Lari Lu 11


Ment XXL

— współzałożyciel oraz producent muzycznego kolektywu Rasmentalism; absolwent warszawskiej edycji Red Bull Music Academy BASS CAMP; grał w najlepszych klubach w stolicy i nie tylko w stolicy

Flirtini Heartbreaks & Promises vol. 2

Za to, że nam się udało skleić to w całość i za to, że czegoś takiego w Polsce nie było. Brawa dla Jedynaka za sporą robotę przy selekcji artystów. Sobie biję brawa po cichu. Zostało trochę znaków, więc 2014 to też: Pharrell, Rome Fortune, SBTRKT, Redinho, J. Cole, Flying Lotus, Kuba Knap, Theophilus London, powrót D’Angelo i natłok badziewia na Soundcloudzie. O 2015 osobiście zadbam znowuż, ho ho ho!
 
 
 
 
 
 


Marcelina

— polska wokalistka, autorka tekstów i kompozytorka; współpracowała z Robertem Cichym, Andrzejem Smolikiem, Kamilem Barańskim, Piotrem Roguckim… i moglibyśmy jeszcze długo opowiadać; na swoim koncie ma trzy solowe płyty — ostatnią Wschody Zachody wydała w zeszłym roku

Banks Goddess

Od zeszłych wakacji kiedy hitem mojego lata było „Warm Water”zarówno w oryginale jak i remixie Snakehips, nie mogłam się doczekać całej płyty. A potem koncert na Openerze, który „pozamiatał” i nie zawiódł w żadnym elemencie… zwieńczeniem oczekiwania i koncertu było pojawienie się płyty po prostu idealnej.
 
 
 
 
 
 
 
 


Sonar Soul

— warszawski producent i dj; jak gdyby nigdy nic sieka wspaniałe remiksy dla PROSTO; przyjaciół sióstr Przybysz; członek U Know Me Records

Night Marks Electric Trio Night Marks Electric Trio EP

To był wspaniały rok dla polskiej muzyki. Masa znakomitych utworów, wyczekanych powrotów i zaskakujących debiutów. Z tego względu na swoją płytę roku wybrałem płytę polską, czyli Night Marks Electric Trio EP. Chłopaki łączą w muzyce to, co moim zdaniem najlepsze, czyli jazz i współczesną elektronikę z hip hopem, balansując przy tym gdzieś na granicy mainstreamu i awangardy. Do współpracy zapraszają wspaniałych gości, a w ich twórczości czuć radość tworzenia i niewymuszony luz. Utwór „Leki” jest moim absolutnym numerem jeden tego roku. Doskonały, wbijający się w głowę tekst, zaśpiewany w ojczystym języku przez niezastąpione siostry Przybysz. W tym utworze zgadza mi się absolutnie wszystko i życzę nam wszystkim więcej takich sztosów w 2015!


Unbuttoned

— nasz ulubione zespół z Toronto; grupa, który swoją muzykę określa „stuff that sounds good”, a najlepszym tego przykładem jest album Planes

Meshell Ndegeocello Comet, Come To Me

Comet, Come to Me to mój ulubiony album 2014, ponieważ stanowi kolejny ewolucyjny krok w karierze jednego z moich ulubionych muzyków i kompozytorów. Subtelność i ciepło tej płyty sprawia, że pióro Meshell jest głęboko poruszające. — Miles Gibbons

Todd Terje It’s Album Time

It’s Album Time jest moim wyborem, jeśli chodzi o najlepszy album 2014. Szczegóły w warstwie produkcji są niesamowite. Doskonały album do jazdy. Mój przyjaciel stwierdził, że gdyby „Drive” był wesołym filmem, ten album pasowałby na soundtrack i ja się z tym zgadzam. — Casey MQ


Komentarze

komentarzy

70017817-a67f-4f2e-b608-d8d3ab3fc475