pop smoke

Odsłuch: Boogie: Original Motion Picture Soundtrack

boogie ost

boogie ost

Koszykarski dramat Boogie z muzycznym i aktorskim udziałem Pop Smoke’a

Kariera tragicznie zmarłego w wieku 20 lat Pop Smoke’a była krótka, ale intensywna. To on, za sprawą współpracy z  londyńskim producentem 808Melo, zatarł granice między amerykańskim a brytyjskim drillem,  i jak na przedstawiciela tego budzącego kontrowersje, uznawanego wręcz za synonim brutalności i agresji, gatunku dotarł do zaskakująco zróżnicowanej grupy odbiorców. Ci szybko wychwycili jego wokalne podobieństwo do 50 Centa. Wbrew takiemu samemu nazwisku (Pop Smoke, wł. Bashar Jackson, 50 Cent, wł. Curtis Jackson), artystów nie łączyły więzy krwi, choć starszy z nich dopingował wschodzącego gwiazdora i „zaopiekował się”  jego pośmiertnym albumem Shoot for the Stars, Aim for the Moon, który zadebiutował na szczycie notowania Billboard 200. Smoke, idąc w ślady odtwórcy głównej roli w Get Rich or Die Tryin’, zdążył spróbować swoich sił w aktorstwie. W Boogiem Eddiego Huanga wcielił się w rywala tytułowego nastolatka marzącego o wstąpieniu w szeregi NBA. Sceny na boisku nie stanowiły dla niego żadnego problemu, gdyż pierwotnie wiązał swoją przyszłość z koszykówką. Obsadzenie popularnego rapera okazało się dobrą decyzją marketingową (patrz liczba wyświetleń trailera), o czym wcześniej przekonali się twórcy innego koszykarskiego dramatu, Nad obręczą z 2Pacem.

Wraz z piątkową premierą filmu do sieci trafiła pochodząca z niego ścieżka dźwiękowa. Przede wszystkim oddaje ona ducha sportowej rywalizacji, ale zdarza jej się zwolnić tempa (rhythmandbluesowe „Faded” Jacqueesa). Udzielił się na niej szereg mniej znanych wokalistów, a nawet… sam reżyser, jednak kluczowym punktem programu są aż cztery drillowe kawałki Pop Smoke’a, z singlem „AP” na czele. Sądząc po komentarzach, materiał zadowolił fanów i częściowo wypełnił pustkę po stracie idola. Teledysk pozwalający zajrzeć na plan zdjęciowy oraz cały soundtrack dostępne poniżej.

 

#FridayRoundup: Westside Gunn, Mulatu Astatke, Gucci Mane i inni

#FridayRoundup

Jak co tydzień w cyklu #FridayRoundup dzielimy się garścią rekomendacji i odsłuchów najciekawszych premier płytowych. Na inaugurację sezonu ogórkowego dotarło kilku raperów, mistrz etiopskiego jazzu wraz ze swoją świtą i garść odrzutów Lucky’ego Daye’a. Obczajcie naszą selekcję poniżej.


#FridayRoundup

Flygod Is an Awesome God 2

Westside Gunn

Griselda

Swoim ostatnim wydawnictwem – Pray for Paris, Westside Gunn zapewnił już sobie obecność w hip-hopowych podsumowaniach tego roku. Zawodnik z Buffalo nie osiada jednak na laurach i wypuszcza kolejny projekt, tym razem jest to kontynuacja wydanego rok temu Flygod Is An Awesome God. Z założenia projekt ma mieć podziemny charakter i odwoływać się do muzycznych korzeni artysty. To oczywiście oznacza brudne i boom-bapowe brzmienie, do którego przyzwyczaili nas członkowie Griselda Records. Za stronę produkcyjną odpowiadają m.in. Daringer, Sadhugold, Street Runner i Chuck Inglish. W gronie gości pojawiają się natomiast Benny The Butcher, Boldy James, Stove God Cooks i Keisha Plum. To z pewnością nie jest ostatnie słowo Westsde Gunna w tym roku – raper zapowiedział już kolejny album o nazwie Who Made the Sunshine. — Mateusz


#FridayRoundup

To Know Without Knowing

Mulatu Astatke & Black Jesus Experience

Agogo

Guru ethio-jazzu Multatu Astatke po dwumiesięcznym opóźnieniu właśnie wydał swój kolejny longplay — To Know Without Knowing. Płyta, podobnie jak Cradle of Humanity z 2016 została zrealizowana wspólnie z australijskim dwunastoosobowym zespołem Black Jesus Experience, a wydała ją oficyna Agogo Records. Nowy materiał żywej legendy etiopskiej muzyki to żywy progresywny stylistyczny kolaż łączący taneczny groove z wysublimowaną improwizacją i piosenkowymi zaśpiewami. Z pewnością usatysfakcjonuje wszystkich tych, którzy cierpliwie czekali na kolejne dzieło afrykańskiego mistrza. — Kurtek


#FridayRoundup

Gucci Mane Presents: So Icy Summer

Gucci Mane

1017 / Atlantic

Zapowiada się bardzo zimne lato. Po przeproszeniu się z wytwórnią Atlantic Gucci atakuje z kolejnym projektem. Gucci Mane Presents: So Icy Summer to kolekcja 24 utworów, na których oprócz gospodarza usłyszymy 21 Savage’a, Young Thuga czy Lil Baby’ego. Oprócz gości z czołówki mainstreamu, na płycie pojawiają się również wschodzące gwiazdy trapu z ekipy 1017, w tym Pooh Shiesty czy Foogian0. Czas przekonać się, czy Guwop wciąż ma talent do wyławiania prawdziwych perełek z podziemia — Adrian


#FridayRoundup

Shoot for the Stars, Aim for the Moon

Pop Smoke

UMG Recordings

Wydany pod kreatywną pieczą 50 Centa pośmiertny album Pop Smoke’a pokazuje, przede wszystkim, jak duże muzyczne indywiduum straciliśmy wraz z odejściem rapera. Shoot for the Stars, Aim for the Moon, mimo tego że to album nierówny i borykający się z dużą ilością muzycznej szarej materii, odsłania dziki potencjał komercyjny, kiedy uderza w bardziej skupione, skondensowane formuły. Uwagę przykuwa przede wszystkim bardzo charakterystyczny język wyrazu rapera, łączący w sobie synkopowane kaskady werbli rodem z brytyjskiego drillu, spuściznę pimp rapu spod znaku największych hitów 50 Centa (vide: fantastyczne „Something Special”) oraz wpływy współczesnej trapowej socjety romansującej z motoryką R’n’B (choć to akurat najsłabsze momenty na krążku). Wszystko to, doprawione oczywiście wyrazistym, zapadającym w pamięć i rozpoznawalnym niemal od razu głosem oraz masą (w większości nietrafionych) gościnek, składa się na nieco chaotyczny, ale cholernie charakterny materiał. — Wojtek


#FridayRoundup

Seguridad

Gaika

N.A.A.F.I

Z Gaiką wewnętrzny dialog prowadzę już od bardzo dawna. Z jednej strony jest to jeden z najoryginalniejszych gości na światowej scenie R’n’B i rapu. Transhumanistyczne, krystaliczne wokalizy zespojone nierozerwalnie z syntetycznym, psychodelicznym autotunem roztaczają narrację na euforycznych, chwilami mantrycznych pasażach czegoś, co moglibyśmy określić jako gotyckie, postclubowe neoperrero. No i konceptualnie jest to wizja absolutnie fascynująca, problem pojawia się jednak niemal zawsze na płaszczyźnie przekuwania tego ekscentrycznego języka w skondensowany, równie fascynujący twór muzyczny, co, niestety, w znamienitej większości zapewnia nam w najlepszym wypadku niedosyt. Seguridad nie stanowi w tej regule dużej rewolucji. Mimo tego że chwilami słychać dokąd zmierzał autor i co chciał określonymi zabiegami wyegzekwować, finalnie niewiele rzeczy tu uderza tak jak powinno. Gaika pozostaje zatem nadal ucieleśnionym potencjałem, który rozbija się o kawałki bliższe szkicowym demówkom niż dopracowanym kompozycjom. — Wojtek


#FridayRoundup

6 R&B

Lucky Daye & Cassius Jay

Drip Gang

Na bezrybiu i rak ryba. Na inaugurację sezonu ogórkowego na serwisy streamingowe spadła dziwaczna, najpewniej nieoficjalna epka z sześcioma numerami Lucky’ego Daye’a wyprodukowanymi przez Cassiusa Jaya. Elektropopowe prostolinijne R&B przypomina trochę wczesne numery Franka Oceana. I podobnie jak tamten bootlegowy materiał, tak i to wydawnictwo spadło z rowerka równie szybko, jak na niego wsiadło. Obszernych fragmentów można wciąż posłuchać na stronie Juno Download. — Kurtek


Wszystkie wydawnictwa wyżej i pełną selekcję tegorocznych okołosoulowych premier znajdziecie na playliście poniżej.