Recenzja: 21 Savage, Offset, Metro Boomin Without Warning

Data: 20 listopada 2017 Autor: Komentarzy:

21 Savage, Offset, Metro Boomin

Without Warning (2017)

Epic Records

Zaledwie po miesiącu Super Slimey Thuggera i Future’a nie wzbudza już takich emocji jak w dniu premiery. Podobny los spotkał przed dwoma laty What a Time to be Alive, które nie było tak rewelacyjne jak zapowiadano. Popyt jaki wzbudzają gwiazdorskie kolaboracje zapewne jedynie przysporzy tego rodzaju projektów w przyszłości. Pytanie tylko, czy wnoszą one do katalogu artystów cokolwiek poza chwilowym zastrzykiem zainteresowania?

21 Savage, Metro Boomin i Offset mieli już ze sobą do czynienia w przeszłości. Metro wielokrotnie zaopatrywał w swoje produkcje tego pierwszego, a także stoi za jednym z największych hitów tria Migos „Bad and Boujee”. Offset dograł się do jego ostatniego singla „No Complaints”, natomiast z Savage’em miał okazję wystąpić przy okazji kawałków „No Flag” oraz „Start Dying”. Panowie mieli więc czas, by zorientować się we wzajemnych umiejętnościach, a to z kolei dobrze wróży projektowi.

Za całość produkcji na albumie odpowiedzialny jest Metro Boomin. Gdzieniegdzie wspomagają go inni producenci, jak na przykład Southside, ale nie ma wątpliwości, że to 24-latek odegrał kluczową rolę przy kształtowaniu brzmienia Without Warning. Trzeba przyznać, że wyszło mu to całkiem nieźle. Mroczne motywy przywodzące na myśl horrorowe soundtracki udało się opakować w charakterystyczną stylówkę. Bity do kawałków „My Choppa Hate Niggas”czy „Nightmare” wywołują ciarki, „Rap Saved Me” to klasyczny banger, a melodia z „Ghostface Killers” od razu wpada w ucho. Zdarzają się jednak także małe potknięcia, a konkretnie w momentach, kiedy Metro próbuje kopiować samego siebie — w szczególności „Ric Flair Drip” i „Run Up the Racks” brzmią jak podkłady stworzone z użyciem szablonu. Na szczęście takich momentów jest jak na lekarstwo.

Podczas pierwszego odsłuchu nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że Without Warning jest kontynuacją ubiegłorocznego Savage Mode. Nie jest to zarzut (choć np. „Still Serving” przypomina trochę singiel „No Heart”), ale raczej dowód na to, że 21 Savage czuje się na bitach Metro jak u siebie. Barwa jego wokalu dobrze dopasowuje się do dostarczonych instrumentali. Atmosferę grozy podsycają wersy w stylu „You might got a pistol but this stick is way bigger, I call it KKK, ’cause my choppa hate niggas”. Zdarzają się także teksty, które wywołują lekkie zażenowanie („I ain’t never been no bitch and I stand up when I piss”), ale umówmy się — autorzy Without Warning nigdy nie aspirowali do miana wybitnych tekściarzy. Chyba największą niespodzianką, a zarazem dużym sprawdzianem jest udział Offseta w projekcie. To dla niego pierwsza okazja, by zaprezentować się także jako samodzielny artysta, zwłaszcza, że każdy z raperów dostaje tu dwa solowe numery. Próbę wyjścia z cienia wszechobecnego (na Without Warning także) Quavo można uznać za udaną. Offset korzysta z tej okazji jak tylko się da, stawiając swoje melodyczne flow w kontraście do monotonnego głosu Savage’a. Pokazuje też, jak duży ma wkład w sukces rodzimego składu. Warto wyróżnić przede wszystkim jego występy na „Mad Stalkers” czy wspomniane wcześniej „Nightmare”.

Dwóch raperów i dwie odmienne stylówki, które wzajemnie się uzupełniają. Z jednej strony Savage prezentujący uliczną zadziorność i bezkompromisowość, z drugiej Offset dbający o zachowanie mainstreamowego vibe’u. Najgorzej w kontekście całej płyty wypada wieńczący ją „Darth Vader”, który w porównaniu z poprzednimi utworami nie pozostaje na długo w pamięci. Cała reszta prezentuje wysoki poziom i jest wyjątkowo spójna (co w przypadku współczesnych raperów nie jest tak oczywiste). Trio łączą bezwzględne bragga z horrorową stylistyką i daje swoim fanom chyba najlepszy z możliwych prezentów z okazji Halloween. Without Warning faktycznie okazało się być mocnym uderzeniem bez ostrzeżenia. Solidny dowód na to, że takie kolaboracje mają sens.

Komentarze

komentarzy